من زهرا خیّر هستم؛ دکتری تخصصی روانشناسی از دانشگاه اصفهان، روان‌درمانگر و عضو هیئت علمی دانشگاه دانش‌پژوهان پیشرو. دوره کارشناسی ارشد خود را در رشته روانشناسی تربیتی در دانشگاه شهید بهشتی گذراندم و در مقطع دکتری با رتبه هشتم کشوری وارد دانشگاه اصفهان شدم. در ادامه مسیر پژوهشی نیز فعالیت خود را در قالب دوره پسادکتری با موضوع پیشگیری از خودکشی و طراحی چک‌لیست پیشگیری، با همکاری بنیاد ملی علم و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان دنبال کرده‌ام.
در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای، همیشه تلاش کرده‌ام روانشناسی را از چند زاویه ببینم؛ از روان‌درمانی و آموزش گرفته تا پژوهش و علوم شناختی. در کار بالینی از رویکردهایی مانند طرحواره‌درمانی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)، درمان شناختی‌رفتاری (CBT)، روانشناسی مثبت، ذهن‌آگاهی و TFP استفاده کرده‌ام و در کنار آن، آموزش‌ها و سوپرویژن‌های تخصصی متعددی را در این حوزه‌ها پشت سر گذاشته‌ام.
تدریس نیز بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای من بوده است. تجربه تدریس در دانشگاه‌های مختلف، از جمله دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان را داشته‌ام و در درس‌هایی مانند روانشناسی تجربی، گروه‌درمانی، احساس و ادراک، نوروپسیکولوژی، روانشناسی یادگیری، شخصیت، انگیزش و هیجان فعالیت کرده‌ام. در کنار فضای دانشگاهی، برگزاری دوره‌ها و کارگاه‌های آموزشی در موضوعاتی مانند عزت‌نفس، مدیریت استرس، ذهن‌آگاهی، مدیریت خشم، اختلالات شخصیت، مهارت‌های زوجین و تربیت درمانگر نیز بخشی از فعالیت‌های آموزشی من بوده است.
یکی از بخش‌هایی که همیشه برای من اهمیت ویژه‌ای داشته، پیوند میان روان‌درمانی، پژوهش و شناخت عملکرد مغز بوده است. در پروژه‌های پژوهشی متعددی در زمینه افسردگی، ذهن‌آگاهی، حافظه کاری، اوتیسم، سلامت روان، صلح روان‌شناختی و تحریک غیرتهاجمی مغز فعالیت داشته‌ام و مدتی نیز به‌عنوان پژوهشگر مهمان در بخش روانشناسی شناختی دانشگاه لوند سوئد حضور داشتم.
در طول این مسیر، نتایج بخشی از فعالیت‌های پژوهشی من در قالب مقالات علمی داخلی و بین‌المللی منتشر شده‌اند؛ موضوعاتی از استرس و حافظه کاری گرفته تا درمان افسردگی، نوروفیدبک، ذهن‌آگاهی، کیفیت زندگی، صلح درونی و پیشگیری از خودکشی. برای من پژوهش زمانی ارزشمندتر است که بتواند در نهایت به درک بهتر انسان و طراحی مداخلات مؤثرتر در فضای واقعی زندگی کمک کند.
تألیف و ترجمه کتاب نیز بخش دیگری از فعالیت‌های حرفه‌ای من بوده است. آثاری در زمینه اعتمادبه‌نفس، مدیریت هیجانات دشوار، نارساخوانی، ذهن‌آگاهی و روانشناسی مثبت در کارنامه من قرار دارد. باور دارم روان‌درمانی حرفه‌ای بیش از یادگیری مجموعه‌ای از تکنیک‌هاست. درمانگر نیاز دارد انسان را در ابعاد مختلف بشناسد، توانایی برقراری ارتباط مؤثر را در خود توسعه دهد، به پژوهش و دانش روز متصل بماند و در عین حال، مهارت حضور و همراهی واقعی با مراجع را بیاموزد. به همین دلیل، در مسیر حرفه‌ای خودم همواره تلاش کرده‌ام آموزش، تجربه بالینی و پژوهش را در کنار یکدیگر پیش ببرم.