من صمد فریدونی هستم؛ روان‌شناس و دکترای روانشناسی. مسیر حرفه‌ای من در روانشناسی، بیشتر از دو دهه است که با کار بالینی، آموزش، پژوهش و فعالیت‌های اجرایی گره خورده. از سال ۱۳۸۵ که برگزاری کارگاه‌های تخصصی روانشناسی را شروع کردم، تلاش کردم در کنار فعالیت حرفه‌ای، ارتباطم را با فضای آموزشی و علمی هم حفظ کنم.
بخش مهمی از تجربه من در بیمارستان اعصاب و روان استاد محرری شیراز شکل گرفته است. از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ مسئولیت بخش روانشناسی بالینی این بیمارستان را بر عهده داشتم و در ادامه، مسئول دفتر علوم و تحقیقات رفتاری بیمارستان شدم. از سال ۱۳۹۸ نیز به عنوان رئیس بخش کاردرمانی بیمارستان اعصاب و روان استاد محرری فعالیت می‌کنم.
در کنار فعالیت‌های بیمارستانی، تجربه کار مستقیم با مراجعان را هم داشته‌ام. از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۵ به عنوان روان‌درمانگر در مرکز مشاوره شاهد و ایثارگر استان فارس فعالیت کردم و از سال ۱۳۹۴ تاکنون نیز به عنوان مسئول فنی و مدیر مرکز مشاوره سگال مشغول به فعالیت هستم.
بخش دیگری از مسیر حرفه‌ای من به فعالیت‌های صنفی و علمی در حوزه روانشناسی مربوط می‌شود. در سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸ ریاست شعبه استان فارس انجمن روانشناسی ایران را بر عهده داشتم و در حال حاضر نیز به عنوان دبیر شورای استانی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره در استان فارس فعالیت می‌کنم.
در کنار فعالیت بالینی و اجرایی، تدریس هم همیشه بخش مهمی از کار من بوده است. در دانشگاه‌های علوم پزشکی شیراز، پیام نور، دانشگاه آزاد ارسنجان و دانشگاه غیرانتفاعی آپادانا تدریس کرده‌ام و از سال ۱۳۸۵ تاکنون نیز کارگاه‌های تخصصی مختلفی در حوزه روانشناسی برگزار کرده‌ام.
یکی از موضوعاتی که در سال‌های فعالیت حرفه‌ای برای من اهمیت زیادی داشته، ارتباط میان دانش روانشناسی و تجربه واقعی کار بالینی بوده است. به همین دلیل، بخش قابل توجهی از فعالیت‌های پژوهشی من نیز به موضوعاتی مثل افسردگی، اسکیزوفرنیا، درمان‌های شناختی ـ رفتاری، فعال‌سازی رفتاری، آموزش روان‌شناختی خانواده و اعتیاد اختصاص داشته است.
در حوزه تألیف و ترجمه هم فعالیت داشته‌ام. از جمله، کتاب «فعال‌سازی رفتاری» را ترجمه کرده‌ام که توسط انتشارات ارجمند منتشر شده و در حال حاضر نیز کتابی با عنوان «علائم و نشانه‌ها در اختلالات روانی» در دست تألیف دارم.
یکی از تجربه‌های مهم دیگر من، فعالیت در حوزه تاب‌آوری و مداخلات روان‌شناختی در شرایط بحران بوده است. به عنوان دبیر کمیته علمی نخستین سمپوزیوم ملی «تاب‌آوری روان‌شناختی در سوانح و بلایا» که به میزبانی جمعیت هلال احمر استان فارس برگزار شد، در برنامه‌ریزی علمی این رویداد مشارکت داشتم. در حال حاضر نیز در کنار فعالیت‌های علمی و حرفه‌ای، به عنوان مدیر سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز فعالیت می‌کنم. در این جایگاه، بیشتر با موضوعاتی در ارتباط هستم که فراتر از اتاق درمان و در سطح جامعه مطرح می‌شوند؛ از ارتقای سلامت روان و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی گرفته تا برنامه‌های مرتبط با اعتیاد و ارائه خدمات روان‌شناختی.
اگر بخواهم تجربه این سال‌ها را در یک جمله خلاصه کنم، برای من روان‌شناس بودن فقط داشتن یک عنوان یا مدرک دانشگاهی نیست. روانشناسی یک مسیر مداوم برای یادگیری، تجربه کردن، پژوهش، کار با انسان‌ها و مسئولیت‌پذیری حرفه‌ای است.
همیشه سعی کرده‌ام در این مسیر، بین دانش علمی و تجربه عملی ارتباط برقرار کنم و امروز هم خوشحالم که می‌توانم بخشی از این تجربه را در اختیار دانشجویان و علاقه‌مندان این حوزه قرار بدهم.