من ندا یارائی هستم؛ دکتری مشاوره از دانشگاه خوارزمی و رواندرمانگر با سابقه فعالیت در حوزههای فردی، گروهی، خانواده و آموزشهای تخصصی روانشناسی.
پیش از ورود به مقطع دکتری، کارشناسی ارشد مشاوره با گرایش راهنمایی را در دانشگاه الزهرا گذراندم و جالب است که مسیر دانشگاهی من از کارشناسی ریاضی کاربردی در دانشگاه امیرکبیر آغاز شد؛ تجربهای که در کنار روانشناسی، نگاه تحلیلی و ساختارمند را نیز در مسیر حرفهای من تقویت کرد.
در طول سالهای فعالیت حرفهای، تجربه حضور در فضاهای متنوعی را داشتهام؛ از مراکز مشاوره و سازمانهای مردمنهاد گرفته تا شرکتها و پروژههای اجتماعی. مسئولیتهایی مانند مدیریت و مسئولیت فنی مراکز مشاوره، مشاوره منابع انسانی، سرپرستی پروژههای توانمندسازی و سوپرویژن روانشناسان، بخشی از این مسیر بودهاند. این تنوع تجربه به من کمک کرده است روانشناسی را تنها در فضای اتاق درمان نبینم و به تأثیر آن در روابط، سازمانها و جامعه نیز توجه داشته باشم.
بخش مهمی از فعالیت من به مشاوره و رواندرمانی اختصاص داشته است. طی سالها با مراکز و مجموعههای مختلف در حوزه مشاوره فردی، خانوادگی، کودکان و نوجوانان، مددکاری و سوپرویژن همکاری کردهام و تجربه چندین هزار ساعت فعالیت حرفهای در این حوزهها را پشت سر گذاشتهام.
آموزش نیز همیشه بخش جداییناپذیری از مسیر کاری من بوده است. در سالهای مختلف، کارگاهها و دورههایی در زمینه روابط زناشویی، فرزندپروری، ارتباط مؤثر، مهارتهای زندگی، سلامت روان، مدیریت استرس، کار تیمی، تسهیلگری، توانمندسازی و منابع انسانی برگزار کردهام. یکی از حوزههایی که بهطور ویژه روی آن کار کردهام، موضوع فرسودگی شغلی و اخلاق حرفهای بوده است؛ موضوعی که بهویژه برای متخصصان حوزههای کمکرسان و درمانی اهمیت زیادی دارد.
در کنار کار بالینی و آموزشی، تجربه فعالیت در حوزه بیماران مزمن و بهویژه بیماران مبتلا به سرطان نیز بخش مهمی از مسیر حرفهای من بوده است. در این حوزه بر موضوعاتی مانند ارتباط مؤثر، خودآگاهی، رویکردهای شناختیرفتاری، نگاه کلنگر، مسائل وجودی و پیشگیری از فرسودگی شغلی تمرکز داشتهام.
رویکرد تخصصی من در مشاوره و درمان، شناختیرفتاری است و در طول مسیر حرفهای خود آموزشهای متعددی در زمینه CBT، گروهدرمانی، معنادرمانی، درمان روانتحلیلی کوتاهمدت، مشاوره پیش از ازدواج، مهارتهای زندگی و سایر حوزههای مرتبط گذراندهام.
در حوزه پژوهش نیز روی موضوعاتی مانند فرسودگی شغلی متخصصان، دیسترس بیماران مبتلا به سرطان، خودکارآمدی کودکان و درمانهای حمایتی و تسکینی فعالیت داشتهام و در کنار آن، در تألیف کتاب و مقاله در حوزه سلامت و روانشناسی مشارکت کردهام.
در تمام این سالها، تلاش من این بوده که روانشناسی را بهعنوان دانشی زنده و کاربردی دنبال کنم؛ دانشی که میتواند به افراد کمک کند خودشان را بهتر بشناسند، روابط سالمتری بسازند، از فرسودگی فاصله بگیرند و در مسیر حرفهای و شخصی خود با آگاهی بیشتری حرکت کنند.